Yürüyüş saatinde hâlâ kapının önünde bekleyen kahverengi kaniş dişi.

Bu kahverengi dişi Kanişin, dürüst olmak gerekirse yazmayı zorlaştıran çok özel bir alışkanlığı var: Her öğleden sonra, neredeyse aynı saatte, uzun zamandır birlikte yürüdüğümüz saat olduğu için, koridorun yakınlarına gidip oturuyor. Kelimenin en iyi anlamıyla rutin odaklı bir köpek. Hayat tahmin edilebilir olduğunda kendini en güvende hissediyor ve Kanişler zeki oldukları için programdaki küçük değişiklikleri bile fark ediyor. İç mekanda kaotik değil, yıkıcı değil ve sürekli uyarılma talep eden bir tip değil, ancak biri onunla konuştuğunda, onu dışarı çıkardığında ve kendini dahil edilmiş hissetmesini sağladığında kesinlikle daha iyi oluyor. Tüyleri düzenli fırçalama ve kırpma bakımıyla iyi durumda tutuluyor ve tımar sırasında direnmek yerine hareketsiz durmaya alışkın. Temel ev ritmini biliyor, tasma zamanını hemen anlıyor ve içeri geri döndüğünde iyi bir şekilde sakinleşiyor. Gerçek şu ki, son birkaç ayda iş düzenim tamamen değişti ve eskisine göre çok daha fazla dışarıdayım. O, günün yarısını boş geçirmeyeceği bir yuvayı hak ediyor, bu yüzden satmak yerine sahiplendirmeyi tercih ediyorum çünkü öncelik para değil, yuva bulmak.