İnsanlarla konuşmaya alışkın olan Afrika Gri papağanı yeni bir yuva arıyor.

Bu Afrika Gri papağanı altı yıldan biraz fazla bir süredir bizimle yaşıyor ve açıkçası, insan varlığına o kadar alıştı ki, her konuşmaya sanki her zaman bir parçası olmak istiyormuş gibi tepki veriyor. Sabahları genellikle perdeleri açmamızı bekliyor, sonra bulaşıkların veya kahve makinesinin sesini duyduğunda küçük sesler çıkarmaya başlıyor ve hatta evimizde sürekli duyduğu bir telefon zil sesini taklit etme alışkanlığını bile sürdürdü. Agresif veya sinirli bir kuş değil; aksine, sakin bir şekilde gözlem yapmayı tercih ediyor, ancak uzun günler boyunca etkileşim olmadan iyi başa çıkamadığı açık. Biri ona yumuşak bir sesle konuştuğunda, başını çeviriyor, kişiye bakıyor ve bazen neredeyse bir konuşma gibi çok belirgin bir sesle yanıt veriyor. Onu düzenli olarak gözetim altında dışarı çıkarıyoruz; bir sandalyenin arkasına veya oturma odası mobilyalarına tünüyor ve olup biten her şeyi izliyor. Beslenmesi tutarlı, uygun yem peletleri, elma parçaları, havuç, arada bir birkaç kuruyemiş veriliyor ve her zaman düzgün bir şekilde bakımı yapıldı. Bu duyurunun nedeni basit ama bizim için kabul etmesi zor: Son birkaç ayda yaşam tarzımız tamamen değişti ve o çok fazla zamanını yalnız geçiriyor, bu da böylesine zeki bir kuş için adil değil.